घामले पोल्छ जुनले नि पोल्छ

आँखामा धुलो छरेर गईन्
पराइको डोली चडेर गईन्

बिश्वास झुटो दिएर मलाई
सात खोली आफु तरेर गईन्

निर्दोषी मलाई दोषी गराई
बदनाम मेरो गरेर गईन्

अमृतजस्तो संम्बन्ध थियो
विषले झोली भरेर गइन्

घामले पोल्छ जुनले नि पोल्छ
सुख र चैन हरेर गइन् !

बास माग्न आएँ

तिम्रो घरको आगनीमा बास माग्न आएँ
अलिकति तिम्ले फेर्ने सास माग्न आएँ ,

बाँचे पनि जिन्दगी यो मरे तुल्य भयो
तिम्ले बाँच्न लुकाएको आश माग्न आएँ,

घरै आई माग्दा तिमी डरायौ कि कतै
थोरै दिए पुग्थ्यो,कहाँ राश माग्न आएँ ?

कतै सुन्छु बिछोड नि जिन्दगी मै पर्छ
जिन्दगीको अर्थ के हो खास माग्न आएँ

छुटाएर जलाउन पाए पनि हुन्थ्यो
बन्दकीमा लुकाएको लाश माग्न आएँ ।।