prativa

prativa

Wel-come

wel-come to my blog

Thursday, June 18, 2009

त्यों मात त्यों साथ

कुनै एक ठाउ को बार मा छु । अगाडी क्यान बिएर छ । समय बिताउने सुरमा छु । त्यसैले बियर रित्याईहल्दैन । बरु कचौराको मकै मुठयाउछु र चपाउछु । रिमिक्स गीत सुनी रहेको छु ।
अगाडिको कुर्सिमा सानो जिउडालकी राम्री केटी देख्छु । शान्त कतै हेरिरहेकी उसको आँखा केही समय मै ममा पर्छ । म हटाउछु । फेरी हेर्छु । ऊ पनि त्यसै गर्छे । अलिपछि मैले हेरिरहे, उसले पनि । ऊ मुस्काउन थाली, अनि म पनी । मिलेको अनुहार छ जिन्स पाइनट र टीसर्ट लगाएकी छे ।
यो अग्लो होटल को बार मा आउने कुनै प्लान थिएन । यो यती राम्री केटी भेटिंछे भन्ने पनी कुनै पत्तो थिएन । दिन भरिको घूमघाम पछि बेलुका अल्ली छिट्टै होटल फर्किएका थियौ । भोली त काठमांडू फर्किनु थियो । चुपचाप होटलमै कोच्चीइने धैर्य म माँ भएन । घुम्न निस्किय तर ठुलो आधी संगै पानी दर्कियो । दगुर्दै फर्किए । ९ मात्र बजेको छ , अब के गर्ने ? स्विमिंग गर्न जाऊँ भने पनि यो नौलो ठाऊँमा के गर्ने संजोकले स्विमिंग पूल बन्द रहेछ । मथिल्नो तलामा बार रहेछ अब कता जानु ? 'गो फर डांस ' सुरिलो स्वर कानमा गुन्जिन्छ आवाज नजिकै बाट आएको रहेछ । ऊ मलाई नाच्न आग्रह गर्छे । म सके सम्म पुरै शरीर बटार्छु । हल्लाले सुन्न धेरै ध्यान दिनु परेको छ । ऊ नजिक आउछे , कानै टोकौलाझै गरेर मुख बढ़ाउछे र भन्छे, 'जाने होइन ? नाच्न !' ' कृपया यो गीत मा होइन ' म टार्न खोज्छु । ऊ मान्ने भय पो ! मेरो हात तान्न थाल्छे । अगाडी अली कति खाली ठाऊ छ । नाच्ने कोही छैन । सबै शान्त भएर गीत सुनी रहेका छन । म मात्रै नाच्नु ? तर उसको ढीपि मायालाग्दो छ । नाइ भन्न सक्दैन, नाच्न पनी सक्दैन । 'अर्को गीत त बजोस' म उसलाई यसै भनेर टारिरहन्छु । ऊ आजित भएर जान्छे । अब नया गीत पनी बज्न थालेको छ , ऊ फेरी आउदिन भन्नेमा म ढुक्क छु । 'एक्सक्युज मी', पछाडीबाट कसैले कोटयाउछ । उ फेरी आइछ ! 'न्यू संग ! लेट्स डान्स', उ मलाई तान्नै पो थाल्छे । मेरो अटेरिपन यही नेरै हार्छ । बच्चालाई झै उ मलाई डोरयाउछे । मलाई राम्रो संग नाच्न आउदैन । उ मेरो औला समाएर घुम्छे । दुबै हात अठयाएर नाच्ने ताल देखाउछे , म पछयाउछु । अब बिस्तारै रमाइलो लाग्न थालेको छ । पुरै गीत मा ऊ छाड़दिन । गीत सकिए पछि म टेबल तिरै फर्किन्छु । ऊ पनी आउछे ।
उसको नाम रोज अरे !
'गुलाब जस्तै छौ, धेरै राम्री ।'
म फुर्क्याउछु ।

उ हास्छे । हात बेपरवाह मेरो जिउमा राख्छे । अब हामी खुल्न थालेका छौ । उसको घर पोखरामै रहेछ । प्लस टु पढ़छु भन्थी । बिहान कलेज बेलुका बारको जागीरे यो फरासिली संग म धेरै कुरा गर्न चाहान्छु । तर उ हात समत्दै टेबल मै नाच्दै छे । म पनी बेलाबेलामा टेबल डांस गरिदिन्छु । उ नजिक तान्छे ।
बार बन्द हुने बेला भाएछ । वेइटर हरु कुदाकुद गरिरहेका थिए । एउटा मेरो टेबल मा पनी आइपुग्यो र उसले बिल थमायो । केटी लाई बिएर सकिएको गिलास लैजाने संकेत गर्यो ।
'छिटो, छिटो' भन्छ, 'अब बन्द हुन्छ ।' दुई क्यान बिएर को १ हजार ८० बिल छ । म संग त्यति पैसा छैन । कुराकानी सकिएको छैन तर सक्न बाध्य हुन्छु हल्ला एसरी बढ्छ की हामी एक अर्काले भनेको केही सुनी रहेका छैनऊ ठेगाना टिप्ने चीज केही पनी छैन । घडी हेर्छु त १२ नाघी सकेको छ ।तल गएर खाना खानैछ । तर यो कुरो निश्चित छ की उ संग को अपूरो कुराकानी ले खाना पछि पनी म भोक्कै हुनेछु । 'नाइस टु मीट यू' हात मिलाउदै जोडले भन्छु । ऊ आफु पनी धेरै खुसी भएको भन्दै दुबै हातले बेस्सरी समात्छे । उसको अनुहार मलिन छ । बेस्सरी समातेका उसका हात बिस्तारै लूला हुन्छन् । हामी छुट्टीनु पर्छ, म हिडछु । ऊ भित्रै छे । ढोकामा पुगेर फर्किन्छु, उ लगातार हेरिरहन्छे ।
बाई बाई म हात हल्लाउछु, ऊ पनी तेसै गर्छे । म त बाहिर निस्किने ढोका छेकेर उभिरहेको रहेछु निस्किन नपाएका हरुको लाइन लागी सकेछ । गार्ड ले 'एक्सक्यूज' भन्दै अगाडी बडन भने पछि पो झसंग हुन्छु । बिदेशी आधी यहाँ पनी आई पुगेछ यो मेरो गाऊंमा पनी पुग्ने छ .

No comments:

Post a Comment

enjoy

enjoy
Powered By Blogger

ENJOY