के फरक

तरीका उही तर बहाना फरक
काम उही तर चाहना फरक !
तिमी उही म उही हामी उस्ताउस्तै
बिहे उही तर लहना फरक !
दुनियालाई देखाउने काम न काजको
मूल्य उही तर गहना फरक !
रखने ठाऊ अनि रखने बस्तु
बस्तु उही तर खजाना फरक !!!

सीकरी भान्जा र म

पुपालफेदी पुगेपछि डोल्पा जाने मूलबाटो छाडेर हिउंजस्तो चिसो सेंग्खोला तर्यौ र पुर्बतर्फ़ लग्यौ । सिकारको लागी संसारभर नाम कहलियको ढोरपाटनको दोगाडी ब्लग पुग्न अब ४४८८ मीटर उचाइको लाम्सार देउराली पार गर्न पर्थ्यो । देउराली पुग्दा २ जना युबा भरुवा बन्दुकमा बारूद भर्दै थिए । हामीलाई देखेर एउटा ले बन्दूक भुईतीर सुतायो । भेडी गोठाला र सीकरीबाहेक अरु बिरलै आउने ठाउमा हामीलाई देख्दा ति दुई तर्किएझै देखिन्थे । पेल्माबाट हाम्रो गाइड भएर आएका धर्मजीत ले खाम भाषा बाट बोलाए लेदरको कालो ज्यकेट र कम्ब्याट पाइन्ट लगाएको केटो बन्दूक झोलामाथि अड्याएर हमिभाएतीर आयो । ऊ पेल्माकै रहेछ । रुकुम का उत्तरी गाऊं चाहर्दै हामी पुठा हिमालको बेस क्याम्प जादै थियौ । त्यों रात भेडीगोठमा काटेर भोलिपल्ट बेस क्याम्प पुग्ने र राती वास बस्न गोठमै फर्कने योजना थियो । टेन्ट र खानेकुरा दुलेमै छाडेर हिडेका थियौ । मैकोटको भेडीगोठ दोगाडीमै भएको हामीले ख़बर पाएका थियौ । तर सिकरीको कुरो सुनेपछि हामी फर्कियौ । भेडीगोठ त हामी जाने भन्दा निक्कै माथि पो रहेछ । बाटो चिनेका र ओढार थाहा पायका की गोठालो की सीकरी । अब हामी अफ्ठारोमा पर्यौ ।
सुईया ........, पाटे सुसेली बज्यो । उतै बसेको सीकरी केटाले इशारा गर्यो । २०-२२ वटा नाउरको बथान लाम्सार माथिको पाखामा चर्दै थिए । कुराको बिट नमारी सीकरी केटा नाउर भए तीर उक्लियो । 'ओपी छल्न सके त ढाल्छन होला ' धर्मजीत ले अड्कल काटे ।
'क्याहो ओपी भनेको ?' मैले सोधे ।
'नाउरको बथान को नाइके' धर्मजीत ले ट्याक्क मिलाएर भने । हामी ढुन्गाकों आड़मा बसेर नाउरको फिल्मिन गर्न लग्यौ । लामा अनि घुम्रिएका सिंग भएका ४ वटा भाले र बांकी पोथी अनि केही बच्चा थिए हलमा । ' हिजो आज नाउर सानो बथान मा हिड़छन' धर्मं ले भने, 'जाडो लगेपछि चाहीं २-३ सयसम्मको बथान भेटीन्छ।'
सीकरी केटाहरु नाउर नजिकै पुग्नै लाग्दा अनौठो किसिमको सुसेलीझै लाग्ने चर्को आवाज कानमा थोकियो । उफ्र्दै , खेल्दै चरिरहेका नाउर अब बेतोड्ले दौड़न थाले ।

'धत!' धर्मं ले टाउको ठोके, 'ओपी ले चाल पाईहाल्यो।' हिउंले खाएका काला ढुन्गाको पहरमा खैरो रंगका नाउरको हुल दौड्दैगर्दाको अभूतपूर्ण दृश्य हामीले रोचक मानेर हेरिरह्यौ
नाउर , घोरल र हिमाली थार सिकारका लागी संसारकै उत्कृष्ट गंतब्य को रुपमा चिनिने ढोरपाटनको दोगाडी ब्लगमा हामी थियौ । चारैतिर हरिया बुकी पाटन , नागबेली परेका खोला, माथि टलक्क परेका हिमाल, बुकिमा चर्न मस्त भेडा र घोड़ाका बथान । यती सुंदर र जीवन्त ठाऊँ मैले यसअघि कहिलै देखेको थिएन । मुगू , जाजरकोट , जुम्ला देखि लियर रारा खपतडका सुंदर हिमाली पाटनहरु मा थुप्रै पटक पुगेको छू । ति सबै ठाऊँ यसका अगाडी फिक्का लाग्दै तीय ।
कुन बाटो कसरी जाने, कहा जाने, कहा वास बस्ने, हामी कसैलाई थाहा थिएन । सीकरी केटा कतिखेर आउनेहुन र तिनैलाई सोधुला भनेर हामी हरु पर्खी रहियौ । पुपाल तीर कोही उक्लिरहेको देखियो ।

लाग्यो

जाली रै'छ माकुरोले जाल बुन्ला जस्तो लाग्यो!

नबोलेनी मन भित्रको कुरो सुन्ला जस्तो लाग्यो !!

अहिले सम्म मलाई उसले बैगुनी छौ भन्या छैन,

मेरा बैगुन लाई गुनै गुनले गुन्ला जस्तो लाग्यो !

कहिले छैन एक नासको मन सधै छिया छिया ,

टुक्रीएको मन लाई पनि तुन्ला जस्तो लाग्यो !

बरालिने मेरो मन बतासले उडाई लग्यो,

च्याप्प छोपी आफै भित्र थुन्ला जस्तो लाग्यो !!!