दुखेँ घाउसितै खाटाहरु बल्झिए
आज जिन्दगीका पाटाहरु बल्झिए
नापेको थेँ धेरै दुरी पैतालाले
यात्राका ति तिनै बाटाहरु बल्झिए
कतै चोखो भएँ कतै जुठो भएँ
दाग बेहोसीका टाटाहरु बल्झिए
धुजा धुजा भई च्यातिनु त रै’छ
चिरफार पछि फाटाहरु बल्झिए
न त रह्यो मेरो कुनै सेरोफेरो
आफ्नै आँगनका माटाहरु बल्झिए
दुखेँ घाउसितै खाटाहरु बल्झिए
आज जिन्दगीका पाटाहरु बल्झिए
No comments:
Post a Comment