बसन्तको वहार दिन्छु तिमी हाँस्ने भए
बिहानीको प्रहर दिन्छु आउ नाच्ने भए ।

डाँफे चरी घुम्ने डुल्ने देउराली हाम्रै
खुशीयाली शहर दिन्छु सधैँ साँच्ने भए ।

हराभरा बालीनाली हरियाली सुक्दा
आफैँ नहर बनी दिन्छु तिमी बाँच्ने भए ।

भुलाउदै दु:ख पीर अतीतका ब्यथा
बरु खान्थें जहर पनि दुख मास्ने भए ।

दुख्न दिन्न मन तिम्रो ममताले भरि
सम्बन्धको लहर दिन्छु नाता गाँस्ने भए ।

यही देशको मान्छे म त, साँचो बोल्दा कायल भएँ

ध्रुव सत्य खोज्दा खोज्दै, यै माटोमा घायल भएँ,

जसले पनि घाट्मा पुग्दा, नाङ्गै आ'को भन्छन यहाँ

आफ्नो सत्य के हो कुन्नी ! दर्ता न'भा फायल भएँ,

जीवन यो छामी हेर्छु, आफै घर न घाट्को देख्छु

सबले भूईँमा कुल्ची हिड्ने, टाँसिएको टायल भएँ,

आकाशको पानी जस्तै, न भूईँको न पातको हुँदा

सास बन्द भा'को थोत्रो घडीको म डायल भएँ,

जसरी नि, आफैलाई चाहिया'छ पाउने जति

लाजले होला, छोपिएर हिड्नु पर्ने पायल भएँ,

सबले चाहे टुक्रिएर बाँडिन म कहाँ सक्थेँ?!

रैकर नै भएर त यौटै घरको खायल भएँ ।।


सधैँ प्रयोग नहुने शब्दहरु भएकोले अर्थ :
खायल = एक घरले चलन गरेको जमीन
डायल‍ = घडीमा घण्टा मिनेट लेखिएको चक्का
फायल = फाईल

कालो बादल हटेपछी घाम लाग्छ दाजु

देशमा बगाउ पसिना काम लाग्छ दाजु

पौरखी छौ त्यही माटोमा परिश्रम गर

तिम्रो मुखमा सधैं भरी माम लाग्छ दाजु

पुर्खाले रचेको ईतिहास कायम राख

स्वाभिमानी नेपालीको नाम लाग्छ दाजु

सधै भरी रावाण राज मात्रा चल्ने छैन

विश्वास गर एक दिन राम लाग्छ दाजु ।

आउ अब मलाई लिन पर्खिएको धेरै भो !
नचिने झैँ गरेर तीमी, तर्किएको धेरै भो !!
माया गरि तिम्लाई मैले बोलाउदा पनि त !
रिसाउदै बिना कारण झर्किएको धेरै भो !!
बेर छैन टुक्रिन अब मुटु मेरो कोमलो !!
धुजा धुजा हजारौ ठाउँ चर्किएको धेरै भो !!
पुग्यो अब सबको माया, देखावटी पिरती !
कठै भन्दै घाउमा नून छर्किएको धेरै भो !!
जता हेर्छु मुहार तिम्रै, सुन्छु तिम्रै आवाज !
बोलायौ कि तिमीले भन्दै फर्किएको धेरै भो !!

नाता गाँसी पीर ब्यथा हर्न मन लाग्यो
दु:ख बुझ्न तिम्रै मनमा सर्न मन लाग्यो.

नयनले तिम्रो समीप हुन खोज्दा सधैं
तिम्रै हातले खाली सिउदो भर्न मन लाग्यो.

रगत कुद्ने नसा नसा तिम्रै याद छाउदा
समाज भुली तिम्रै काख पर्न मन लाग्यो.

जस्तो सुकै सागर तर्थें तिम्रो साथ पाए
जीवन सागर तिमीसँगै तर्न मन लाग्यो.

के को जात खोज्नु पर्छ मन मिले पछि
तिम्रै साथ युगौं बाँची मर्न मन लाग्यो...