बसन्तको वहार दिन्छु तिमी हाँस्ने भए
बिहानीको प्रहर दिन्छु आउ नाच्ने भए ।
डाँफे चरी घुम्ने डुल्ने देउराली हाम्रै
खुशीयाली शहर दिन्छु सधैँ साँच्ने भए ।
हराभरा बालीनाली हरियाली सुक्दा
आफैँ नहर बनी दिन्छु तिमी बाँच्ने भए ।
भुलाउदै दु:ख पीर अतीतका ब्यथा
बरु खान्थें जहर पनि दुख मास्ने भए ।
दुख्न दिन्न मन तिम्रो ममताले भरि
सम्बन्धको लहर दिन्छु नाता गाँस्ने भए ।
About Me
prativa
Wel-come
wel-come to my blog
Saturday, May 28, 2011
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
enjoy


No comments:
Post a Comment